در کنار رودخانه

 

پويا از وقتی به استراليا رفته است جور ديگری می نويسد. داستانک های او در وبلاگ قبلی اش اگرچه خواندنی بود، چندان وبلاگی نبود. اثر کمی از خودش در آن بود. تفکراتی بود مجرد در فضايی مصنوعی و چندان هم دنباله پيدا نکرد. وبلاگ جديدش اما  با زندگی بيشتر پيوسته است. مهاجرت شايد آدم را واقعی تر می کند يا شايدواقعيت دنيا را گفتنی تر می کند. شايد هم تاثير زبان ديگری است که  فارسی را بارآورتر می کند؛ برخلاف خيال آن ها که از بيم آسيب رسيدن به فارسي، نمی خواهند ايرانيان زبان بيگانه بياموزند. درختان باغ پويا اما هنوز ريشه در اينجا دارند.

   + ; ٧:٥٥ ‎ب.ظ ; سه‌شنبه ٢٢ آذر ۱۳۸٤
    پيام هاي ديگران ()