در کنار رودخانه

رودخانه‌های وارونه

در کتابی که سال‌ها پیش، در دوران کودکی، درباره کشورهای مختلف دنیا خواندم، ایران به نام سرزمین رودهای وارونه معرفی شده بود. اسم کتاب را یادم نیست فقط می دانم از هر کشور چشمگیرترین ویژگی‌های جغرافیایی و اجتماعیش  را معرفی کرده بود. انگار از دید نویسنده هیچ چیز در ایران به اندازه رودخانه‌هایش عجیب نرسیده بود. اغلب رودخانه های ایران برخلاف آنچه که در دنیا رسم است بعد از جاری شدن از سرچشمه به جای اینکه به هم بپیوندند و پرآب‌تر از پیش راه خود را تا در یا طی کنند، هرچه پیش می‌روند کم آب‌تر می‌شوند تا عاقبت در شن یا باتلاق فرو می‌روند و هیچ می‌شوند. گاهی احساس می‌کنم که نه تنها رودخانه‌های ایران که بسیاری از تلاش‌ها و جریان‌های تمدنی در این کشور وارونه است.

نشستن در کنار رود‌های وارونه هم صفایی دارد!

   + ; ۱٠:۱٢ ‎ب.ظ ; چهارشنبه ٢٢ آذر ۱۳۸٥
    پيام هاي ديگران ()